Mededelingen

Diegenen, die wel graag een kerkbezoek willen afleggen, maar zelf geen vervoer hebben of niet zelf in de gelegenheid zijn om te komen kunnen altijd contact opnemen met een van de kerkenraadsleden. Zij zorgen dan dat u door iemand opgehaald wordt.

De Kerkenraad blijft graag op de hoogte van “lief en leed”  in onze gemeente. Daarom aan iedereen het vriendelijke verzoek om de predikant of een van de andere leden van de Kerkenraad in voorkomende gevallen te informeren.

 

 

Kerkenraad

VoorzitterDhr. A.J. van der Voet
SecretarisMevr. E.M.J. ten Kate-Dam
PenningmeesterDhr. H.W. de Vries
LedenMw. M. Kersten-Lindeman
Dhr. M. Vis
Dhr. H.C. Wesselius
Banknummers: ABN/AMRO:  NL27ABNA0892936096 en ING:  NL55INGB0000197783
beide t.n.v. Remonstrantse Gemeente te Oude Wetering p/a H. Roland Holstlaan 15, 2162 JE Lisse

 

 

 

Overdenking

Eenheid in het nodige, vrijheid in het niet-nodige, in beide de liefde.

 

Deze spreuk  – waarschijnlijk voor het eerst uitgesproken in de 17eeeuw – is in Nederland vooral bekend als zinspreuk van de Remonstranten. Ze komt o.a. voor op remonstrantse kerkgebouwen in Rotterdam, Dordrecht en Lochem.

Een mooie, maar tegelijkertijd bijzonder vage spreuk. Want wat is vandaag de dag ‘het nodige’?

Aanvankelijk zal het de belijdende christenen veel duidelijker voor ogen hebben gestaan, wat het enig nodige is. Er waren – bij alle verschillen tussen de verschillende geloofsstromingen – onopgeefbare geloofswaarheden. Aan God, de Schepper en zijn Zoon werd niet getwijfeld, en ook had men een veel duidelijker beeld  bij de gelovige christelijke levenswandel.

Hoe anders is dat nu in ons tijdperk van het relativeren van werkelijk bijna alles.

Waar de bon ton ironie of zelfs cynisme is. Er zijn maar weinig cabaretiers die niet bezwijken voor deze toon. Soms lijkt het wel of idealisme en optimisme, maar ook geloof  en  hoop iets zijn  voor een stelletje sukkels die niet in de realiteit staan.

Iets waar  je – als je er al voor uit komt –  een verontschuldigende relativerende grap aan toevoegt.

Nu is relativeren is in principe een goed ding:  een zaak van verschillende kanten bekijken, het standpunt van een ander serieus nemen, daar is niks mis mee. Integendeel.

Remonstranten waren ooit in een tijd waarin zoveel in het geloof als absoluut werd ervaren, een oase van relativering. Een geloofsgemeenschap van de nuances, de grijstinten. Daar konden mensen terecht die oprecht wilden geloven, maar die het niet uithielden bij onwrikbare dogma’s en absolute geloofstellingen.

In zwart-witte tijden bloeiden de Remonstranten.

Nu wij in een tijd leven van overrelativering, is dié aantrekkingskracht weggevallen. En soms heb ik de idee dat wijzelf een beetje terechtgekomen zijn in die overrelativering.  In meegaan met de tijdgeest. En daarin schuilt het gevaar van vrijblijvendheid en uiteindelijk misschien zelfs onverschilligheid.

Waar stáán we nu eigenlijk voor?

Misschien moeten we ons eens bezinnen op dat enig nodige.

Wat zou dat nu kunnen betekenen? Is er iets wat wij als geloofsgemeenschap beschouwen als ‘het enige nodige’ of is dat enig nodige iets puur persoonlijks? Ik denk beide .

In de bijbel wordt een paar keer gesproken over het enig nodige.

In het verhaal van de rijke jongeling voor wie het enig nodige is zich los te maken van zijn bezit en in het verhaal van Maria en Martha.

Daar wordt dat over dat enig nodige , het goede deel , zoals dat in het verhaal heet,  gesproken in een verhaal dat gaat over heel alledaagse dingen over koken en bakken en dat vinden veel mensen nu juist heel moeilijk te rijmen met het geloof.

Hoe passen we ons geloof in in déze wereld toe?  Hoe vinden we tijd voor geloof,  voor rust en bezinning? Wij ervaren ons bestaan vaak als versnipperd en verdeeld en we ergeren ons misschien tegelijk aan mensen die lijken door te slaan naar de andere kant. Die afreizen naar India het materiële achter zich  laten en in een ashram  gaan zitten? Die aan de  voeten van één van de vele goeroe’s gaan zitten. Hebben zij de juiste weg, het beste deel  gekozen?

Over dat probleem, over die spanning tussen dat alledaagse leven van werken en zorgen en het geestelijke, het geloofsleven, gaat het verhaal van Maria en Martha.

Het verhaal lijkt een duidelijke boodschap te hebben. Martha draaft af en aan. Haar zuster Maria zit aan Jezus’ voeten en zuigt zijn woorden in. Martha ergert zich daar blijkbaar behoorlijk aan.

En wij misschien met haar.

Op Martha’s geïrriteerde vraag aan Jezus, ‘Doet het U niets dat ze mij alles alleen laat doen? Zeg haar toch dat ze mij moet komen helpen, krijgt ze het antwoord .

‘Marta, Marta, je bent zo bezorgd en je maakt je veel te druk. Er is maar één ding noodzakelijk. Maria heeft het beste deel gekozen, en dat zal haar niet worden ontnomen.’

Martha kan het ermee doen. Blijkbaar wordt al haar gedraaf en gesloof door Jezus niet hoog aangeslagen.

Maar is dat echt zo?

In de geschiedenis van de kerk is dit verhaal op heel verschillende manieren uitgelegd.

Een interpretatie die mij erg aanspreekt is die van Meister Eckhart, deze mystieke denker uit de Middeleeuwen, hij leefde van 1260-1328  geeft een uitleg aan dit verhaal waar wij mensen van de 21eeeuw iets mee kunnen. Eckhart was een praktisch mens en hij legt er telkens de nadruk op dat wij juist in ons alledaagse leven God kunnen ontmoeten. Eckehart zegt: niet Maria is de meestgevorderde van de twee, nee, zegt het is Martha, de doener , die midden in het leven staat. Om dat goed te begrijpen moeten we weten  dat Eckehart de levensweg van de mens beziet als een traject dat in verschillende fases verloopt. De eerste fase is die van het alledaagse leven. Je leeft en je denkt er verder niet zo bij na. Maar op een dag gaat er iets knagen, we vragen ons af: is dit het nou? Zit er een zin achter dit bestaan? En dan gaan we gaan we op zoek , we gaan op reis; een heenreis. Dat is de tweede fase. Maria, zittend aan de voeten van Jezus zit nu in die fase, ademloos drinkt ze zijn woorden in.

Maar er is nog een volgende fase, verder op de weg, al ziet het op het eerste gezicht niet als zodanig uit. Dat is de fase van de terugreis. De mens verlaat  de hogere sferen en gaat weer gewoon aan het werk. Dààr is Martha. Ze is gewoon aan het werk, maar het werk heeft een andere glans dan voorheen, vóórdat zij haar periode van bezinning was ingegaan.

Marta heeft die fase van vervoering, van vertoeven in hoger sferen al gehad, ze heeft het verwerkt en ingebracht in haar dagelijks leven. Martha wil dat Maria ook zo ver komt, dat ze niet aan Jezus voeten blijft zitten, dat ze niet blijft hangen in het hogere, maar er iets mee doet! Martha’s ergernis zit ‘m er niet in dat Maria haar niet helpt in het huishouden , het is bezorgdheid die ze uitspreekt! Dat is ook het woord dat Jezus gebruikt in zij  reactie. Hij stelt haar, zegt Eckhart,  gerust. “Maak je maar niet bezorgd Martha, dat zou Jezus bedoelen te zeggen, ‘ook Maria komt zover, ook zij zal de terugreis aanvaarden, ook zij zal straks alles wat ze hier aan mijn voeten hoort en ervaart straks verwerken in haar gewone dagelijks leven. Maar nú, op dit moment is het nodig dat ze mijn woorden in zich opneemt. Láát haar , aanvaard haar, zoals ze nu is. Sluit je niet af in ergernis. Houd de verbinding!

Die heen en terugreis, die weg op zoek naar wat er in het leven werkelijk toe doet, is niet een reis die wij één keer in ons leven maken. Het is niet zo dat wij in drie fases het einddoel bereiken, misschien is dat voor een enkeling, een mysticus weggelegd, maar wij, gewone mensen zullen in ons leven  steeds momenten kennen  waarop we ons moeten bezinnen, voordat we verder kunnen met ons leven. Door de dingen die ons toevallen in het leven, de goede en de kwade , zullen er steeds perioden zijn dat wij onszelf weer als aan het begin van een reis zien staan. In één ogenblik kan ons leven dramatisch veranderen. We kunnen getroffen worden door een ziekte, door een plotseling verlies en dan komt het erop aan, de openheid vast te houden, dat was ons toevalt te durven ontvangen. En dan op reis te gaan. Het oude vertrouwde leven zal nooit meer hetzelfde zijn. We zullen onze eersten schreden moeten zetten op een onbekend pad. Dat vraagt moed , vertrouwen en ernst .

Wij zijn, als kerk,  en het geldt ook voor mij als predikant, ongelofelijk bang om te moraliseren. En terecht, moraliseren is heel vervelend. Maar we  zouden denk ik niet zo bang moeten zijn om ernstig te zijn.

Wij leven in een tijd met zoveel problemen ,in een tijd met zoveel crises dat relativeren van die problematiek in mijn ogen  totaal misplaatst is. Ik denk aan de woorden van Elie Wiesel , de joods-amerikaanse schrijver die de Holocaust overleefde en daar indringend over geschreven heeft.

Van hem zijn de woorden:

‘Ik heb altijd geloofd dat het tegengestelde van liefde niet haat is, maar onverschilligheid, het tegengestelde van kunst niet lelijkheid, maar onverschilligheid, het tegengestelde van leven niet dood, maar onverschilligheid jegens beide; het tegengestelde van vrede niet oorlog, maar onverschilligheid jegens beide. Het tegengestelde van cultuur, schoonheid, edelmoedigheid is onverschilligheid, dat is de vijand.’

Het enig nodige  is – denk ik- dat ieder mens, in alle ernst bepaalt wat voor hem of haar het enig nodige is.

Wij komen op zondagmorgen bij elkaar om ,onder andere, hiertoe bemoedigd te worden. In een besef van verbondenheid. Niet alleen met onze eigen mensen, maar met alle mensen!

Dat besef van verbondenheid  en zo het besef dat elke gedachte, elk woord en elke handeling van ons invloed heeft op alles en allen,  zou in deze wereld met haar huidige heel grote problemen een zachte revolutie kunnen betekenen.

Ik geloof dat wij als geloofsgemeenschap daarvoor moeten gaan staan en dat zouden moeten uitdragen.

Als een boodschap van hoop, vertrouwen en geloof dat ieder op zijn of haar eigen plek en  zijn of haar heel eigen manier het enig nodige kan doen ten dienste van het geheel: deze wereld van en voor ons allemaal.

Roos Ritmeester

Startzondag

Even een berichtje van de koster.

Op zondag 23 September a.s. is de opening van het kerkelijk jaar binnen onze kerkelijke gemeenschap.
Traditie getrouw  starten wij deze kerkdienst met een gezamenlijk ontbijt.

Om een en ander in goede banen te leiden is het wenselijk dat U zich hier voor op geeft bij de koster, zodat we de inkoop hier op af kunnen stemmen.

U kunt dit doen tot en met vrijdag 21 september, per telefoon (liefst ‘s avonds) op nr. 071 3315920 of per e- mail plonie.ed@gmail.com

Vriendelijke groeten van Ed.

Terugblik op de Arminiaanse Markt 2018

 

We moeten in de Organisatiecommissie nog evalueren, maar los daarvan kunnen we alvast concluderen dat de Markt op zaterdag 7 juli van dit jaar een héél groot succes was!

Het is nl. al weer jaren geleden dat de opbrengst zo hoog was: € 3.357,75.

 

Na aftrek van kosten (ca. € 200,–) komen we netto op € 3.157,– uit.

Hierbij moeten we bedenken dat bepaalde kosten niet in rekening zijn gebracht. Heel veel dank gaat uit naar  deze sponsoren.

En zo willen we iedereen die op een of andere manier bijdroeg aan het succes van dit jaar hartelijk danken voor alle inzet.

Naar goede gewoonte gaan we geen namen noemen. Eén uitzondering: ons kostersechtpaar Ed en Plonie van Pelt heeft zich wederom enorm ingespannen. Zij ontvingen een mooi boeket bloemen.

En wat te denken van alle mensen die niet officieel verbonden zijn aan ons kerkje maar zich tóch op 7 juli het vuur uit de sloffen liepen?  Het gaat dan om familie en vrienden. Ook zij werden natuurlijk in de bloemetjes gezet!

Wat was het trouwens mooi weer en wát was het druk. Twee basis-voorwaarden voor een succesvolle Markt.

Verder moet onze Markt uiteraard wat te bieden hebben. Ook dat was helemaal top. Leuke en ook mooie spullen hadden we in de aanbieding, dankzij goede gevers.

Op het erf de boekenafdeling. In de kerk van allerlei, deels brocante-achtige spullen. Verder buiten een sfeervol terras.  Dat terras….. het was er na een rustige aanloop zó druk dat onze vrijwilligers het bijna niet meer konden bijbenen!

Koffie, frisdranken, wijn en bier, appeltaart, cake,boterkoek (er is weer hard gewerkt in de verschillende keukens), de poffertjes, belegde broodjes enz. enz. Teveel om op te noemen. De kaart wordt elk jaar uitgebreider lijkt het wel.  Het vond allemaal gretig aftrek bij de geachte clientèle.

De grote aanloop naar onze Markt zegt wat omdat er veel concurrentie was langs de Wetering.

Wat ons in ieder geval zeker ook hielp was dat er voor de kosterij een bandje was neergestreken dat gezellige jazzy muziek speelde. Heel sfeervol.

We kunnen nu wel definitief vaststellen dat de vorig jaar voor het eerst opgedoekte rommelmarkt buiten, waarvoor in de plaats de verkoop in de kerk kwam ,een goeie zet is geweest. Zo kon ook het mooie terras er komen.

Nu terug naar de (definitieve) cijfertjes:

De gedenkwaardige Arminiaanse Markt 2018 bracht zo’n E 800,– meer op dan die van 2017 en dat was al een goed jaar. Moesten we in 2015 nog zeggen dat er sprake was van een neerwaartse trend, nu kunnen we stellen dat de weg omhoog gevonden is. Natuurlijk, het weer op zo’n dag is ongelooflijk belangrijk.  Dat blijft een onzekere factor. Zo moet het goed weer zijn maar weer niet zó goed dat de mensen voor het strand kiezen.

Terras:                           € 1.695,20            (2017: 1081,15)

Verkoop in de kerk:            963,70  *)     (2017:   728,80)

Boeken:                              278,85            (2017:   282,70)

Loterij:                                420,00           ( 2017:  473,50)

Totaal                           €  3.357,75  (2017: 2566,15)

*) incl. een eerder dit jaar verkocht bestek voor € 100,–

Nogmaals, het mag duidelijk zijn dat we met die opbrengst heel erg blij zijn. We kunnen die heel goed gebruiken.

Zeker zo belangrijk is dat we als kleine gemeente kans zien om het toch maar weer voor elkaar te krijgen. Samen de schouders er onder zetten in het belang van ons kerkje. We hopen dat nog heel lang te kunnen blijven doen!  Dank, dank, aan alle vrijwilligers.

Augustus 2018

Hans de Vries

Privacy in onze kerk

U hebt vast gelezen dat sinds 25 mei 2018 de Algemene Verordening Gegevensbescherming van kracht is. Deze verordening is geldig in alle staten van de Europese Unie en is bedoeld om ons als burgers beter te beschermen tegen misbruik van onze persoonlijke gegevens. Ook zorgt de AVG ervoor dat mensen betere rechten hebben op inzage, aanpassing of zelfs verwijdering van hun persoonsgegevens in bestanden van organisaties. Zoals die van de Remonstrantse gemeente waar u lid of vriend van bent.

Het komt erop neer dat een organisatie gegevens van personen alleen mag vastleggen en gebruiken als er een zogenoemd ‘gerechtvaardigd belang’ is: dat belang kan per organisatie natuurlijk verschillen. Zo mag een kerkgenootschap wél de religieuze overtuiging van zijn leden vastleggen, maar mag een willekeurige andere organisatie dat juist niet. Het ‘gerechtvaardigd belang’ van bijvoorbeeld het vastleggen van naam, adres en woonplaats zal voor vrijwel elke organisatie wel duidelijk zijn. De persoon heeft immers bewust ervoor gekozen om lid te zijn en wil informatie ontvangen.

De AVG verplicht ons als kerk hier goed over na te denken en gepaste maatregelen te nemen die de rechten van onze leden en vrienden waarborgen. Overigens gold dit ook al onder eerdere privacy-wetten. Het gaat dan o.a. om een goed privacyreglement, geheimhouding, zorgvuldig omgaan met (digitale en papieren) ledenlijsten etc. Ook de ledenadministratie moet voldoen aan nieuwe eisen.

Een ander aspect is de omgang met internet en sociale media als Facebook en Twitter. Hiervoor gold en geldt dat we uiterst terughoudend moeten zijn in het vermelden van persoonsgegevens via de website van de gemeente of via Facebook. Datzelfde geldt voor het plaatsen van foto’s op de website etc: dat mag alleen met voorafgaande toestemming van de gefotografeerde.

Er is nog veel meer te regelen de komende tijd: de kerkenraad neemt al de nodige maatregelen, daarbij geholpen door de medewerkers van het landelijk bureau. Als u nu al vragen heeft, kunt u zich wenden tot: Hans de Vries, penningmeester, tel. 0252-412477, email hanswdevries@hetnet.nl.  U kunt ook kijken op de landelijke website van de Remonstranten: https://www.remonstranten.nl/wiki/organisatie/privacy/

We zullen u de komende tijd regelmatig informeren. Want privacy is uiterst belangrijk in deze tijd, maar het zijn van een (remonstrantse) gemeenschap ook!

Slot Loevestein

 

Wij gingen in de auto om naar de kerk te gaan. Bij de kerk gingen de kinderen een paar liedjes zingen en daarna gingen we naar de knutselkamer. Wij gingen de kist maken, waar Hugo de Groot in zat en we maakten boekjes voor er in te doen. Toen kwam de bus er aan, wij zaten helemaal achterin. Het was een ronde bank met een tafeltje in het midden. Toen gaf de buschauffeur ons kaarten en hebben wij een paar keer een potje kaarten gedaan. Daarna kwamen we bij een klein restaurantje aan. De grote mensen eten broodjes en de kinderen pannenkoeken. Toen kwamen we aan in Slot Loevestein. We moesten een klein stukje lopen en toen kwamen bij een poort. We kwamen toen in een klein oud dorpje. Daar kregen we allemaal een sleutel waar mee je de deur kan open maken. Er kwam een meneer aan in een pak die ze vroeger droegen. Hij ging ons een rondleiding geven. Eerst kwamen we aan in een soort poort. Daar zagen we een vaas naast het raam hangen dat voor de vogels was, die dagen dat het een nest was en dan kunnen de mensen zo het vogeltje pakken. Toen gingen we naar de ridderhal. En van de ridderhal gingen we naar de slaapkamer er was een groot bedstee, en er was een baby bed en een hobbelpaard. Daarna gingen we naar de woonkamer. En daarna gingen naar boven daar was niet de echte boekenkist. Daar gingen Gijs en ik een klein toneelstukje spelen  en de gids vertelde het verhaal. Hugo de Groot was opgesloten omdat hij de kant van de Remonstranten koos. Daarna gingen we naar een ruimte waar de boekenkist in lag. Het was best wel groot. We gingen toen naar de laatste kamer daar was de eetkamer. Daar lag allemaal graan , zaad en fruit. Toen mochten we noch even zelf kijken. Toen gingen we weer weg met de bus mee. En we kwamen weer aan bij de kerk.

Het was superleuk!!!

Sophie Vis

Gedicht van Charles Kersten

Somber?

Als ik zie,
alle narigheid om mij heen,
ben ik soms het liefst alleen,
om in stilte, Hem te zoeken
de eeuwige reis te boeken,
naar verre mooie streken
die ik nooit eerder heb bekeken,
met aardige lieve mensen
’t zal niet gebeuren er zijn grensen
je zult het hier op aarde, moeten maken
om eindelijk, gekregen vredeskansen
waar te maken

CK., Badhoevedorp, maandag 27 augustus, 2018

Hagenpreek

Voor de goede orde “hagenpreken” zijn kerkdiensten, die vanaf 1566,
in de openlucht werden gehouden, omdat openlijke geloofsuitoefening
verboden was. Ter herinnering aan deze periode, werd voor de derde
keer genoemde preek gehouden met als tekst Lucas 10: 38-42.
“Marta doet haar beklag bij Jezus, over haar zuster Maria, dat ze te weinig
helpt,  bij het bedienen van de gasten. Jezus antwoordde: “Maria heeft het
beste deel gekozen en het zal haar niet ontnomen worden.”

Filosoof, mysticus Johann Eckhart von Hochheim, bekend als Meister
Eckhart, wordt gezien, als een van de grootste mystici uit de westerse
geschiedenis.
Enkele uitspraken van deze hooggeplaatste dominicaan, zijn de volgende:
“wie God in waarheid in zich heeft, bezit Hem op alle plaatsen, in alle
straten en bij alle mensen, net zo goed als in de kerk, in de woestijn, of in de cel”. “Mensen denken te veel na, over wat ze moeten doen en te weinig, wat
ze moeten zijn”. “nooit  dient de tafel mij zo goed tot schrijven, als er
helemaal niets op staat.” “Om het echte geluk te beleven moet men zich
van alle willen-kennen-en bezitten, bevrijden en worden zoals men was
voor zijn geboorte” en als laatste: “Wie God alleen ontmoet in de vroom-
heid van het gebed, of in de kerk, maar niet in de stal of in de keuken, heeft
er nog erg weinig van begrepen”

Eckhart, ziet het leven in 3 fases: op reis, onderweg en de terugreis, waarin
altijd iets ingrijpends kan gebeuren, zodat bijsturen of opnieuw op reis gaan noodzakelijk is.
Roos stelde nog, dat onverschilligheid, oorlog in vrede is en dat door hoop,
liefde, vertrouwen en geloof er een mogelijkheid is voor een “zachte
revolutie”, die tot een betere wereld kan leiden.

  1. Zondag, 26 augustus, 2018.

Waarover gepreekt werd:

DatumPredikant
3 juniDs. Roos RitmeesterDeut. 30:11-20; Marcus 9:14-29“Waarheid en waarachtigheid"
17 juniDr E.H. CosseePsalm 42; Marcus 8: 27-36 “Wat baat het de mens de gehele wereld te winnen en aan zijn ziel schade te lijden!”
1 juliDs. E.L. danDunné-de BijllNachenius:Jesaja 6: 1-8; Hand. 2: 29-36“Delf mijn gezicht op, maak mij mooi”
22 juliDs. M.F.C. JuntePsalm 22; Matt. 21: 23-32“Opstandigheid”
26 augustusDs. Roos RitmeesterOpenb. 3: 14-20; Lucas 10: 38-42 “Eenheid in het nodig, vrijheid in het niet nodige, in beide de liefde!”

Opbrengst collectes

datum
3 juniArminius Jongerengemeente€ 51,65Gemeente€ 63,70
17 juniProtestants Interk.Thuisfront€ 43,70Gemeente58,30
1 juliAmnesty International€ 45,80Gemeente€ 55,30
22 juliSter-kampen€ 52,00Gemeente€ 51,75
22 augustusWarchild€ 41,50Gemeente€ 41,30

Toelichting op de a.s. speciale collectes 

9 september   PAX Vredesweek

Zoals gebruikelijk organiseert het IKV, sinds een paar jaar PAX geheten, de Vredeweek in september.

Wereldwijd worden zo’n 60 conflicten uitgevochten, bv. in Zuid-Soedan. Daar organiseert PAX zg. veiligheidsdialogen. In welke mate die daarin een rol hebben gespeeld weten we niet, maar het is een feit dat er kortgeleden tussen strijdende partijen een vredesovereenkomst werd gesloten!

 

23 september Voedselbank Alkemade

Ook dit jaar collecteren we voor de Voedselbank Alkemade. Helaas maar waar, nog steeds voorzien Voedselbanken in een behoefte.

 

7  oktober Onderhoudsfonds

De opbrengst van deze collecte wordt gebruik van het onderhoud van ons kerkje en voor de woonhuizen Kerkstraat 40 en 42.

De jaarlijkse onderhoudskosten zijn gemiddeld genomen weliswaar veel hoger dan de collecteopbrengsten, maar alle  beetjes helpen zeer.

 

21 oktober  Human Rights Watch

Schending van universele mensenrechten vindt helaas nog steeds plaats in veel landen. Human Rights Watch rapporteert hierover aan de media, aan regeringen en aan de Verenigde Naties.

 

4 november Epafras

Epafras is een oecumenische christelijke organisatie die geestelijke steun wil geven aan Nederlanders in buitenlandse detentie. Uitgangspunt van haar werk is: een mens is altijd méér dan hij of zijn heeft misdaan. Elk mens is waardevol. Men bezoekt gevangenen in ongeveer 75 landen!

 

18 november Net 4 Kids

Een voor ons vertrouwd collecte-doel. Zoals Warchild en SOS-kinderdorpen zich inzetten voor kinderen in meestal ontwikkelingslanden, doet Net4Kids

dat ook. Via dit krantje houden wij u op de hoogte van hun werk,  van de projecten die ze onderhanden hebben.

 

2 december Ongedocumenteerden

“Ongedocumenteerden” zijn vluchtelingen zonder papieren. Deze collecte draagt er toe bij dat ze geholpen kunnen worden. De opbrengst in nl. bestemd voor de Pauluskerk in Rotterdam. Daar wordt aan deze vluchtelingen “bed, bad en brood” en verdere hulp gegeven

Meer over SOS-kinderdorpen (collecte van 18 november)

 

Wij collecteren regelmatig voor zg. kinderfondsen. Al heel lang o.a. voor SOS-kinderdorpen, maar ook voor Net4Kids en Warchild.

Tijdens het Kinderkerstfeest wordt er traditioneel gecollecteerd voor SOS-kinderdorpen en de opbrengst is dan altijd goed!

Wij zijn als het ware gekoppeld aan het kinderdorp “Greenfields” in India en ontvangen af en toe rechtstreeks bericht over het reilen en zeilen daar.

De laatste keer in november jl. Dat loopt dan via een landelijk coördinator van de verschillende dorpen in India, in New Delhi. Waar “Greenfields”

ligt in het onmetelijk grote India weet ik niet direct. Wanneer u geïnteresseerd bent in dit bericht, laat het me weten dan stuur ik het u toe.

Los hiervan ontvangen we van de organisatie projectvoorstellen. Dat betreft projecten van over de hele wereld.

Eén daarvan is de bouw van een nieuw dorp in Syrië in/bij Damascus.  In Damascus is al zo’n dorp, maar dat is overvol.

Het project heet “Het verhaal van Mounir”.

 Een leven vol angst en verdriet

Het is Mounirs zesde verjaardag. Hij draagt een stoere Cars feestmuts en glimlacht, maar zijn blik verraadt verdriet. Op zijn geboortedag brak de crisis uit in zijn land. Hij heeft in zijn korte leven teveel mensen verloren en heeft veel teveel verdriet en angst gekend voor een jongetje van zes.

“Toen Mounir eind vorig jaar in het kinderdorp kwam wonen was hij erg verdrietig. Hij was getraumatiseerd door de dood van zijn vader en miste zijn moeder en grote zus. Hier kreeg hij zorg en begeleiding en kon hij spelen met vriendjes. Zijn trieste blik verdween en hij kon weer echt lachen” vertelt zijn SOS moeder Fawzeh.

 

 

Onvoorwaardelijke liefde

“Totdat we het schokkende bericht kregen dat ook zijn zus van 16 jaar was omgekomen. Na het horen van dit verschrikkelijke nieuws stortte Mounir in. Op dat moment gebeurde er iets moois: alle kinderen in het kinderdorp probeerden hem op hun eigen manier te troosten. Sommige kinderen huilden met hem mee. Anderen probeerden hem te laten lachen. Of gaven hem een mooie tekening van superheld Batman. Ik nam mezelf voor niet van zijn zijde te wijken tot het moment dat ik zijn lach weer zag”

Het schrijnende verhaal van Mounir is één van de vele trieste verhalen uit Syrië. De nood voor structurele opvang in dit land is hoog. In een bestaand vakantiecomplex , in de buurt van Damascus kunnen 80 – 100 kinderen , die er alleen voor staan, de liefde en geborgenheid krijgen van een SOS moeder.

Het projectvoorstel betreft de realisatie van een kinderdorp in dat complex. En zo zijn er meer voorstellen.

De kerkenraad moet hierover nog een besluit nemen.

SOS-kinderdorpen is wereldwijd in 134 landen en gebieden werkzaam. Om haar taken zo goed mogelijk te kunnen uitvoeren, werkt men vaak samen met lokale organisaties, overheden en bedrijven, netwerken en gemeenschappen. Alle medewerkers zijn afkomstig uit het land en gebied waar zij werken en zijn dus goed bekend met de cultuur, de problematiek van het land en de achtergrond van de kinderen.

De aanpak van de organisatie is gericht op de lange termijn. Naast het geven van liefde en aandacht is voor de ontwikkeling van kinderen ook (beroeps)onderwijs en medische zorg van groot belang. SOS-kinderdorpen heeft daarom ook eigen kleuter- ,basis- en middelbare scholen, beroepsopleidingen en sociale- en medische centra.

Lisse, 17 augustus 2018.

Hans de Vries

Verjaardagen

06 septembermw. J. Vis-Warmerdam
27 septemberhr. A.J. v.d. Voet
28 septembermw. C. v.d. Voet
30 septemberhr. A.P. v.d Voet
6 oktobermw. C.A. Hellema- van Staveren
6 oktoberhr. C.A.M. Kersten
11 oktoberhr. A.H. Vermeulen
19 oktobermw. E. Jonk
18 oktoberhr R.A.H. Put
5 novembermevr. M.E.H. van Haselen-van de Engel
9 novemberhr. P. de Vreugd
20 novemberhr M. Vis
24 novemberhr H.W. de Vries
02 decemberhr D. Enthoven

Rooster vrijwillige bloemendienst

Sinds jaar en dag kennen wij de “vrijwillige bloemendienst”.

Het idee hierachter is dat wij op die manier aan iemand van ons die bijvoorbeeld ziek is of een heugelijk feit te vieren had of heeft, in de bloemetjes kunnen zetten. Die bloemen worden verzorgd door onze eigen leden, vrienden en belangstellenden.

Degene die hiervoor is ingeroosterd zorg nl. voor een mooi boeket dat tijdens de kerkdienst op het koorhek  staat. De predikant meldt vanaf de kansel bij de Mededelingen voor wie de bloemen bestemd zijn en na afloop van de dienst wordt er voor gezorgd dat ze (met een kaartje) naar het bestemde adres worden gebracht.

Het blijkt al enige tijd nog niet zo eenvoudig te zijn om het (kwartaal)rooster te vullen. Daarom vragen wij ieders medewerking om deze mooie traditie in stand te houden. Het zou toch doodzonde zijn wanneer we er wegens gebrek aan belangstelling mee moeten stoppen?

Het rooster voor de komende maanden is als volgt:

Zondag    23 september              Fam Vis.
Zondag      7 oktober                   Mevr. Hellema- van Staveren.
Zondag.    21 oktober                  De heer Enthoven.
Zondag       4 november              De heer van Nieuwkoop.
Zondag     18 november              Fam. Verkuyl – Meijer.
Zondag       2 december               Fam. de Vries – Korevaar.

Website van onze kerk

Sinds een paar maanden beschikken wij over een nieuwe website! We kunnen iedereen aanbevelen om die regelmatig te raadplegen. Daarop staat  onder meer informatie over activiteiten in/van ons kerkje, maar ook over onze geschiedenis.
Ons krantje “Op de Oude Wateringhe” kunt u er ook op vinden.

De site is in samenwerking met het landelijk bureau opgezet door Rick Kooijman en wordt ook door hem beheerd. Hij houdt de informatie actueel. Wanneer u iets te melden heeft kunt u contact met hem opnemen via de mail: rick@adsnzo.nl

De website kunt u vinden op www.remonstranten.nl , waar u doorklikt  naar:  “waar vind je ons”  en vervolgens Oude Wetering aanklikt, maar ook via :
www.remonstranten-oudewetering.nl

“Op de Oude Wateringhe” digitaal !

In deze tijd van bits en bytes kon het niet uitblijven:  ons krantje is ook digitaal beschikbaar voor iedereen die dit op prijs stelt. En eerlijk gezegd is dit niet alleen een kwestie van modern willen zijn, maar we hopen op deze manier ook wat kosten te besparen.

Wil daarom iedereen dit het digitaal ontvangen van “Op de Oude Wateringhe”  prima vindt, dit melden aan Marjan Wesselius?  e-mailadres is: hemawest@zonnet.nl

Inleverdatum copy voor het volgende krantje: uiterlijk 3 maart 2018
Piet en Onneke de Vreugd, Molenlaan 75, 2181GS Hillegom
e-mailadres: o.devreugd@ziggo.nl

M.J.F. Wesselius-Stokdijk, Schoener 8, 2377 DE Oude Wetering. tel. 071-3314831
e-mailadres: hemawest@zonnet.nl
Ook het bekijken waard: www. Remonstranten.org